Տեսանյութերի լրահոս

Լրահոս
Օրվա լրահոսը
Խմբագրի սյունակ

ԱՄՆ նախագահ Թրամփը չի սխալվում՝ Ալիեւն ու Փաշինյանն իսկապես ընկերներ են: Նրանց միավորում են ոչ միայն Հայաստանի եւ հայ ժողովրդի հետ կապված ընդհանուր ծրագրերը, այլեւ հետխորհրդային բռնապետական «մենթալիտետը»: Բայց երբ կողքից ես նայում, դա բավականին տարօրինակ ընկերություն է: Որովհետեւ ընկերներից մեկը զրկել է մյուս ընկերոջ հազարավոր հայրենակիցներին՝ իրենց տանն ապրելու հնարավորությունից, ոչնչացնում է այդ ընկերոջ ժողովրդի կողմից ստեղծած մշակութային, հոգեւոր ժառանգությունը, չի հանում իր զորքն այդ ընկերոջ պատասխանատվության ոլորտում գտնվող ինքնիշխան տարածքներից եւ, այդ ընկերոջ հայրենակիցներին անվանելով «նացիստ», նրանց գերության մեջ է պահում: Մյուս կողմից՝ այդ…

Մոսկվայի հետ «չկռվելու» դոկտրինը

Սկիզբը՝ այստեղ: «ԵԱՏՄ-ԵՄ անհամատեղելիության» ռուսական շարունակական թեզը Վերջին շաբաթներին Մոսկվայից…

Կոլեկտիվ մտածելը նշանակում է չմտածել

Որոնք էին լինելու շեշտադրումները, եթե Ժուլյեն Բենդան իր հայտնի գիրքը գրեր…

Փոլ Գոբլի ազդակները. վերափոխված Հարավային Կովկաս՝ ԱՄՆ-ի համար

«TRIPP-ն ընդմիշտ կփոխի Հարավային Կովկասը». խոստանում են Վաշինգտոնից ԱՄՆ պետքարտուղարի տնտեսական հարցերով…

«Ընտրված» բռնապետերի պատմությունից

Ինչպես են «արդարության մարտիկները» դիկտատուրա հաստատում Հայաստանում քահանաներին, եպիսկոպոսներին եւ…

Վաշինգտոնի վերադարձը Հարավային Կովկաս

Թրամփի նախաձեռնությունները, TRIPP-ը եւ Հայաստանի ռազմավարական բարդ ընտրությունը Թրամփի ուղերձը՝ խաղաղության եւ…

Բարոյական ճգնաժամերի հատկանիշները

Ինչպես էր դրանք բնութագրում Նիցշեն, եւ որքանով է նրա նկարագրությունը արդիական…

Բոլոր ընդդիմադիրները «ռսի շպիոն» են

Այստեղ որոշակի հստակություն է պետք. «հոգեւորը» պարզ է՝ բոլոր այն հոգեւորականները, որոնք հրաժարվում են մտնել Փաշինյանի գրպանը, ռուսական լրտեսներ են: Իսկ մշակութայի՞նը՝ ո՞ր երաժշտական կոլեկտիվներում, ո՞ր թատերախմբերում է, որ վխտում են ՌԴ ազդեցության գործակալները: Իսկ գուցե պարայի՞ն խմբերի արտիստներն են, ինչպես Բուբա Կաստորսկին էր առաջարկում, պարի միջոցով գաղտնի տեղեկություններ հաղորդում:

Հավատարմության, հնազանդության պահանջներն ու կարմիր գծերի սահմանման հրամայականը

Ակնհայտ է, որ Հայաստանը չի կարող խուսափել գլոբալ մրցակցությունից եւ մեր տարածաշրջանի համար մղվող ազդեցության պայքարից, սակայն Հայաստանը կարող է նվազեցնել այս ամենից բխող վնասները, եթե հրաժարվի պատրանքներից եւ կառուցի սառը հաշվարկների վրա հիմնված արտաքին քաղաքականություն։

Հաղորդումներ

Արխիվ