Տեսանյութերի լրահոս
Խմբագրի սյունակ
Եթե Երեւան եկած որեւէ հյուր այցելի Հայ բռնադատված զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձան, ապա, կարծում եմ, միանգամայն պատեհ կլինի այդ հյուրին նվիրել գիրք, որը պատմում է ստալինյան բռնաճնշումների մասին: Եթե նա այցելի հայ-իրանական հետազոտական կենտրոն, ապա միգուցե ճիշտ կլինի, որ հյուրին նվիրեն մեր երկու ժողովուրդների հարաբերություններին վերաբերող հետազոտություն: Իսկ Կոմիտասի տուն-թանգարանում, ենթադրենք՝ որպես նվեր կարող է ընծայվել մեր ժողովրդական երգերի ժողովածուն: Կոնկրետ ում ինչ գիրք նվիրել, դա ամբողջապես տվյալ հիմնարկի, կառույցի, տվյալ ինստիտուտի որոշելիքն է: Նույն տրամաբանությամբ Ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտում այդ կառույցի տնօրենն է որոշում, թե ինչ գիրք…
«Համընդհանուր սիրո» որոգայթը
Ինչպես է նման սերը սնվում ատելությամբ ու վախերով Հերման Հեսսեն…
«Ստի թագավորության» մեջ ապրելն անհետեւանք չի մնում
«Պոստմոդեռնիստական» արդարացումների սնանկությունը Ինչպես հայտնի է, աշխարհում կան հազարավոր մարդիկ,…
«Դավաճանված դիվանագիտություն»
Ինչո՞ւ բանակցություններն ընդհատվեցին, ո՞վ ձախողեց դրանք, ինչու էր Օմանի ԱԳ…
Հայաստանը՝ հավասար գործընկե՞ր, թե՞ վերաձեւման ենթակա տարածք
«Թյուրքական ինտեգրման» լայն ռազմավարության մեջ հայկական պետական շահը բացակայում է…
Ինչու են իշխանավորները հավակնում «աստվածային» կարգավիճակի
«Ամեն իշխանություն Աստծուց է», բայց ոչ՝ ամեն իշխանավոր Ինչի մասին…
Մոսկվայի հետ «չկռվելու» դոկտրինը
Սկիզբը՝ այստեղ: «ԵԱՏՄ-ԵՄ անհամատեղելիության» ռուսական շարունակական թեզը Վերջին շաբաթներին Մոսկվայից…
Կոլեկտիվ մտածելը նշանակում է չմտածել
Որոնք էին լինելու շեշտադրումները, եթե Ժուլյեն Բենդան իր հայտնի գիրքը գրեր…
Փոլ Գոբլի ազդակները. վերափոխված Հարավային Կովկաս՝ ԱՄՆ-ի համար
«TRIPP-ն ընդմիշտ կփոխի Հարավային Կովկասը». խոստանում են Վաշինգտոնից ԱՄՆ պետքարտուղարի տնտեսական հարցերով…
Հաղորդումներ
.jpg)
