 |
 |
|
| 15/ | 03/2010 |
| aravot.am | Օրաթերթ |
|
|
|
|
|
 |
|
 |
|
| ԽՄԲԱԳՐԻ ՍՅՈՒՆԱԿ |
|
| |
Հունվարին նշվում էր ռուս մեծ գրող Անտոն Չեխովի ծննդյան 150-ամյակը: Բնականաբար, Հայաստանում այդ իրադարձությունն առանձնապես չկարեւորվեց. մենք հազիվ մեր մեծերի մասին ենք հիշում, էլ ուր մնաց՝ օտարազգիների: Չգիտես ինչու՝ մեզանում այդ գրողի անունը ասոցացվում է մեր անկախության այն ժամանակաշրջանի հետ, երբ որոշ՝ ոչ այնքան խելամիտ մարդկանց «ազգային ինքնագիտակցությունը» անսպասելիորեն դրսեւորվեց Չեխովի արձանի նկատմամբ չպատճառաբանված ագրեսիայի տեսքով: Այնինչ մենք բազմաթիվ այլ առիթներ ունենք խոսքի այդ մեծ վարպետին հիշելու, եւ անձամբ ինձ համար նա հեղինակություն է նախեւառաջ իր հետեւյալ արտահայտության պատճառով. «գրելու արվեստը ջնջելու արվեստի մեջ է»: Այսինքն՝ դուք լավ եք գրում այնքանով, որքանով շատ եք կարողանում ջնջել, կրճատել ավելորդ բառերն ու զեղումները եւ սեղմ շարադրել ձեզ անհանգստացնող գաղափարները: Եթե Չեխովի այդ բանաձեւը փորձենք կիրառել արդի հայ իրականության նկատմամբ, ապա վստահաբար կարելի է ասել, որ մեր լրագրողները, առավել եւս՝ հրապարակախոսները, մեկնաբանները, մտավորականները, հասարակական, քաղաքական գործիչները մեծ մասամբ գրել եւ, ավելացնեմ նաեւ՝ խոսել չգիտեն: Դա, իհարկե, առաջին հերթին, ինքնասիրահարվածության նշան է. նրանք այնքան վստահ են իրենց ամեն մի բառի արժեքի մեջ, որ կարծում են՝ իրենց բստրած ցանկացած գրավոր կամ բանավոր «լավաշ» արժանի է հրապարակման: Երբ նրանք գրում են, ասենք, հայ-թուրքական հարաբերությունների մասին, ապա անպայման պետք է սկսեն 11-րդ դարից, իսկ ղարաբաղյան հիմնահարցը քննարկելուց պարտադիր պիտի «գան հեռվից»՝ առնվազն Կավբյուրոյի որոշումից: Ինքնասիրահարվածության անբաժանելի մաս է նաեւ, բնականաբար, դիմացինի նկատմամբ հարգանքի պակասը: Նրանք, ովքեր ինձ բերում կամ ուղարկում են հոդված՝ 2 կոմպյուտերային էջից ավելի մեծ, չեն հարգում ոչ միայն ինձ, այլեւ ընթերցողներին՝ ենթադրելով, որ վերջիններս պարտավոր են խորանալ իրենց զեղումների մեջ: Եվ վերջապես. երկար գրելը կամ խոսելը նաեւ ծուլության նշան է. մարդիկ զլանում են աշխատել իրենց տեքստերի վրա:
Դուք կհարցնեք հավանաբար՝ մի՞թե այդ խնդիրն այդքան հրատապ է: Այս օրհասական պահին, երբ կտրուկ սրվել է հայ-թուրքական հաշտեցման գործընթացը, եւ երբ ժողովուրդը վայելում է ճգնաժամից պատվով դուրս գալու կառավարության ջանքերը, ի՞նչ իմաստ ունի քննարկել գրելու եւ խոսելու մշակույթի խնդիրները: Նման մոտեցման հետ ես համաձայն չեմ: Վերոհիշյալ մշակույթի բացակայությունը, ի վերջո, մտքի արատի հետեւանք է: Չէ՞ որ ակնհայտ է, որ մարդը չի կարողանում հստակ խոսել կամ գրել հենց այն պատճառով, որ ունակ չէ հստակ մտածել, որ նրա գրիչը կամ լեզուն ընկնում է մտքից առաջ: Իսկ երբ մարդիկ չեն մտածում, նրանք չեն կարողանում մտքեր փոխանակել, քննարկել ու բանավիճել: Իսկ դա, իր հերթին, բերում է ամենավատ հետեւանքի՝ նրանք, մեծ հաշվով, չգիտեն, թե ինչ են ուզում:
Ուստի՝ ընդօրինակելով մեր դասականին, կարելի է բացականչել. «Ով հայ ժողովուրդ, քո փրկությունը մտքերդ հակիրճ ձեւակերպելու մեջ է»: |
| |
| ԱՐԱՄ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ |
| |
|
|
|
| |
|
|
| ՄԻՏՔ |
|
|
|
|
|
|
| 2010-03-13 |
| ԻՆՏԵՐՆԵՏԱՅԻՆ ԾԱՆՈԹՈՒԹՅՈՒՆՆ ԱՎԱՐՏՎԵՑ ԱԶԱՏԱԶՐԿՄԱՄԲ |
| |
 23-ամյա Էդգար Մակարյանը Երեւանի Կենտրոն եւ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Գագիկ Ավետիսյանի դատավճռով օրեր առաջ դատապարտվեց 1,5 տարվա ազատազրկման: Պատժի սկիզբը կհաշվվի այս տարվա մարտի 3-ից՝ Մակարյանի կալանքի տակ գտնվելու պահից:
Է. Մակարյանը իրեն մեղավոր է ճանաչել ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ժամանակ:
Նրա նկատմամբ հարուցված քրեական գործի նախաքննությունն իրականացրել է Երեւանի քննչական վարչության Կենտրոնի քննչական բաժինը:
Պարզվել էր, որ 14-ամյա տուժող Ն. Ն.-ն անցյալ տարվա հոկտեմբերին Odnoklassniki.ru-ի միջոցով ծանոթացել է Վ. Դ.-ի հետ եւ այդ տղայի հետ երկու անգամ հանդիպել Օղակաձեւ այգում: Վերջինս Ն. Ն.-ի մասին տեղեկացրել է ոչ մի տեղ չաշխատող Էդգար Մակարյանին, նրա ընկերներին՝ Հովհաննես Միքայելյանին ու Արգիշտ ... |
| |
 |
| |
| Բոլոր Նյութերը >>> |
| |
|
| 2010-03-13 |
| «Դրածո տերերը» հայտնաբերվեցին |
| |
| Երեկ Պետական եկամուտների կոմիտեից տեղեկացանք, որ օպերատիվ հետախուզության վարչությունն օրերս հայտնաբերել է չորս օրինազանցների, որոնք կալանավորված են: ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի քննչական վարչությունում քննվող գործով կատարված նախաքննությամբ պարզվել է, որ նախկինում կեղծ ձեռնարկատիրական գործունեության համար դատապարտված Լյովա Մկրտչյանը եւ Ռուբեն Վարդանյանը, իրենց համաքաղաքացի Արթուր Մարտիրոսյանին դրդել են զբաղվել կեղծ ձեռնարկատիրական գործունեությամբ: Յուրաքանչյուր գործարքի դիմաց վերջինիս առաջարկվել է 5 հազար դոլար: Ա. Մարտիրոսյանը ձեռք է բերել պետական գրանցում՝ ձեռնարկատիրական գործունեությամբ զբաղվելու համար, տարբեր բանկերում բացել է հաշվեհամարներ, այնուհետեւ Լյովա Մկրտչյանին տրամադրել անապրանք կեղծ հաշիվ-ապրանքագրեր: Ըստ ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ օպերատիվ հետախուզության վարչության պետի տեղակալ Մելքոն ... |
| |
|
| |
| Բոլոր Նյութերը >>> |
| |
|
| 2010-03-13 |
| ԼՈՌՈՒ ՄԱՐԶՊԵՏԱՐԱՆԸ ՀԱՐՑՈՒՄԸ ՍՏԱՑԵԼ Է |
| |
Երեկ ՀՀ վարչական դատարանի Վանաձորի նստավայրում շարունակվեց «Առավոտը» եւ «Ինֆորմացիայի ազատության կենտրոն» հ/կ-ն՝ ընդդեմ Լոռու մարզպետարանի հայցի նախնական քննությունը: Հիշեցնենք, որ դեռեւս 2009-ի օգոստոսի 19-ին «Առավոտը» էլեկտրոնային նամակով հարցում էր ուղարկել Լոռու մարզպետարանին, տեղեկանալու, թե ՀՀ պետական բյուջեով՝ «Այլ նպաստներ բյուջեից» տողով հատկացված 20 միլիոն դրամը ի՞նչ նպատակով է ծախսվել, եւ այդպես էլ պատասխան չի ստացել:
Նիստի հենց սկզբում Լոռու մարզպետարանի իրավաբան Ալիկ Սահակյանը հաստատեց, որ հարցումը ստացվել է, հետո ասաց, որ այժմ մարզպետարանը էլեկտրոնային այլ հասցեներ ունի եւ չժխտեց, որ մարզպետարանի կայքում դեռ հին հասցեներ են, որոնցով «Առավոտը» ուղարկել է նամակը: Այլ խոսքով, մարզպետարանի ներկայացուցիչը ընդունում է, որ մենք ճիշտ ենք, իրենք հարցումը ստացել են: ... |
| |
|
| |
| Բոլոր Նյութերը >>> |
| |
|
| 2010-03-13 |
| Ինձ հասնում է ազատում |
| |
Ես՝ Մկրտիչ Մնացականի Մարգարյանս, ծնվել եմ 1973թ., նախկինում 6 անգամ դատապարտվել եմ: Ներկայումս դատապարտվել եմ ազատազրկման 8 տարի ժամկետով: Կալանքի տակ եմ 2005թ. հունվարի 21-ից: Այս նամակը թվով երրորդն է, որը գրում եմ «Առավոտին»: Ինչո՞ւ չեք պատասխանում, մի՞թե կարելի է այդպես վարվել հիվանդ դատապարտյալի հետ: Ուզում եմ տեղեկացնել, որ տառապում եմ տուբերկուլյոզ (թոքախտ) հիվանդությամբ, իսկ պատիժս կրելու ժամանակահատվածում տարել եմ աղեստամոքսային ծանր վիրահատություն:
2009թ. հունվարից ինձ չեն ազատում, երբ օրենքով հասնում է կեսով ազատում: Դիմել եմ ԱԺ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանին ու ստացել անբավարար պատասխան: Հետո դիմեցի ՀՀ արդարադատության նախարար Գեւորգ Դանիելյանին՝ արժանացա մերժման: Դիմել եմ ՔԿՀ վարչության պետ, գեներալ-մայոր Աշոտ Գիզիրյանին. կրկին մերժվել եմ: Պատճառն այն է, որ չունեմ գումար, որպեսզի կաշառեմ, կարողանամ ... |
| |
|
| |
| Բոլոր Նյութերը >>> |
| |
|
| 2010-03-13 |
| Երբեք չեմ սայթաքի |
| |
Դատապարտյալները «Առավոտի» միջոցով դիմում են
Մեծարգո նախագահ, այս տարվա փետրվարի 11-ին «Առավոտում» «Դեռ չէի հասցրել ամուր կանգնել՝ հայտնվեցի կալանավայրում» հրապարակմամբ խնդրել էի Ձեզ ներում շնորհել:
Մինչ այսօր խնդրանքս անպատասխան է մնացել: Երեւի չեք հասցրել կարդալ նամակ-հրապարակումս կամ չեն զեկուցել Ձեզ, հետեւաբար, հուսահատությունից դրդված, նորից եմ դիմում՝ այս անգամ հույս փայփայելով, որ անհետեւանք չի մնա խնդրանքս, որ ներում կշնորհեք: Ներում շնորհելով, կանանց միամսյակի առթիվ կօգնեք մի այրի կնոջ եւ մի դեռատի օրիորդի՝ մեկին ազատություն պարգեւելով, մյուսին՝ մորը վերադարձնելով:
Ես քաջ գիտակցում եմ, որ ներումը տրվում է կյանքում մեկ անգամ, իսկ հանցագործը երբեք վերջին հնարավորությունը չի օգտագործի, մտածելով, թե, Աստված մի արասցե, նորից կհայտնվի նույն վիճակում: Դուրս ... |
| |
|
| |
| Բոլոր Նյութերը >>> |
| |
|
|
|
| ՄՈԻՏՔ |
|
|
|
| ՓՆՏՐԵԼ |
|
|
|
| ԱՐԽԻՎ |
| Երկ |
Երք |
Չրք |
Հնգ |
Ուրբ |
Շբթ |
Կիր |
| 1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
| 8 |
9 |
10 |
11 |
12 |
13 |
14 |
| 15 |
16 |
17 |
18 |
19 |
20 |
21 |
| 22 |
23 |
24 |
25 |
26 |
27 |
28 |
| 29 |
30 |
31 |
|
|
|
| ԵՂԱՆԱԿ |
| Երեվան | +20 | +5 |
| Շիրակ | +15 | -3 |
| Արարատ | +20 | +4
|
|
|
| ՏԱՐԱԴՐԱՄ |
|
|
|
| ԳՈՎԱԶԴ |
|
|
|
| ՎԵՊ |
|
|
|
|
|
|
Մուտք Գրանցվել