aravot.am


17/	03/2010
aravot.am	Օրաթերթ

ԽՄԲԱԳՐԻ ՍՅՈՒՆԱԿ

Նորի՞ց բարելավել

ԵԽԽՎ մոնիտորինգի հանձնաժողովը պահանջել է մեր իշխանություններից մինչեւ մարտի 17-ը ներկայացնել ժամանակացույց: Դրանում պետք է արտացոլված լինի այն միջոցառումների ցանկը, որոնք բխում են «մարտի 1-ի» խորհրդարանական հանձնաժողովի առաջարկներից: Իշխանություններն էլ դրան դրականորեն արձագանքեցին՝ «ժամանակացույցն ի՞նչ է, որ չներկայացնենք»: Թուղթը, ինչպես հայտնի է, չի կարմրում. այստեղ կարելի է գրել, օրինակ՝ «6 ամսից կբարեփոխենք ընտրական օրենսգիրքը, 8 ամսից՝ ոստիկանության մասին օրենքը, իսկ 10 ամսից կբարելավենք ՀՀ քաղաքացիների սոցիալական վիճակը»: Հավանաբար, վերջին կետի կատարմանն է նպաստելու գազի գնի բարձրացումը, որի բացասական հետեւանքները վերացնելու մասին վարչապետը տվեց բացատրություններ, որոնք առանց կես լիտրի հասկանալը հնարավոր չէ: Ավելին՝ վստահ եմ, որ այն, ինչ կապված է «օրենքների բարեփոխման» հետ, թղթի վրա չի մնա, այլ... կտեղափոխվի մեկ այլ թղթի վրա, որը կոչվելու է «օրենսդրական փոփոխություններ»:
Առանձնակի հուզիչ է, իհարկե, ընտրական օրենսգիրքը բարեփոխելու խոստումը: Կատարելությունը, ինչպես հայտնի է, սահման չունի, եւ վերջին 18 տարում այդ օրենսգիրքը անընդհատ ու անվերջ կատարելագործվում է, սակայն դրա արդյունքը սպասվածից տրամագծորեն հակառակն է լինում՝ վատ ընտրություններից ավելի վատը, եւ ավելի վատից՝ այլանդակը: Միակ արդար ընտրությունները անց էին կացվել կոմունիստական չափազանց անկատար օրենքով, ինչպես նաեւ անկախության առաջին ամիսներին: Այնուհետեւ սկսվեցին վայրագություններն ու քաղաքացիների ցինիկ ստորացումը: Ամեն մի նման այլանդակությունից հետո իշխանությունները խոստանում էին՝ «մենք կբարելավենք ընտրական օրենսգիրքը»: Եվ իսկապես «բարելավում են», ինչ-որ կետեր են մտցնում, «ընդլայնում են վստահված անձերի իրավունքները» կամ «գործընթացը դարձնում են առավել թափանցիկ», բայց այդ բոլոր բառերը սոսկ օդի ցնցում են, որոնք իրականության հետ որեւէ առնչություն չունեն: Գործող «ոչ կատարյալ» օրենքով նախատեսվա՞ծ է, որ ընտրողները պետք է տեղամաս հասնեն քուչի խուժանի շարքերի միջով, որ վերեւների պատվերը կատարող այդ քրեական տարրերը ոստիկանության աջակցությամբ պետք է տեղամասից դուրս շպրտեն ընդդիմության ներկայացուցիչներին եւ հարձակվեն այդ փաստերը արձանագրող լրագրողների վրա, որ նույն «տղերքը» պետք է ներխուժեն տեղամասեր եւ քվեաթերթիկներ լցոնեն: Արդյո՞ք այդ ամենը բացատրվում է ընտրական օրենսգրքի բացերով, որոնք անհրաժեշտ է լրացնել:
Նման դեպքերում քաղաքական գործիչները խորիմաստ տեսք են ընդունում եւ եզրակացնում. «Այո՜, խնդիրը քաղաքական կամքն է»: Բայց այդ եզրահանգումը նույնքան սնամեջ է, որքան «օրենքը բարելավելու» խոստումները: Եթե ընտրություններ կեղծելու միջոցով ես ապահովում եմ իմ իշխանությունը, իմ բարեկեցիկ եւ նույնիսկ շռայլ կյանքը, ապա ինչպիսի կախարդական ուժ պետք է ստիպի ինձ՝ «քաղաքական կամք» դրսեւորել եւ հրաժարվել կեղծելուց: Ինձ կարող է ստիպել միայն հասարակական անհանդուրժողականությունը, բայց ոչ միայն ընտրությունները կեղծելու, այլեւ ցանկացած ապօրինության, ցանկացած խաբեության, խարդախության, ցանկացած կեղծիքի նկատմամբ: Կա՞ այսօր այդ անհանդուրժողականությունը: Հարցի պատասխանը դուք գիտեք:

ԱՐԱՄ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ

ՄԻՏՔ

Հայդ պարկ

2010-02-05

20. ԵՐԵՎԱՆՅԱՆ ՄԻՋՕՐԵ

Ստեփան Սարգսյան

Տեսարան Սարի թաղից:

- Մենք հարեւան թշնամիներ ունենք:
- Բայց գլխավորը, կործանարարը ներքին թշնամին է,- ասաց Նորայր Ասատրյանը,- մի՞թե չեք տեսնում գների խելացնոր տատանումները: Հազար խորանարդ մետր գազը բերում են $153-ով, մինչեւ մեզ է հասնում՝ դառնում է $300: Ատոմակայանի մեկ կալորիա էներգիայի ինքնարժեքը երկու դրամ է, մեզ է հասնում 30 դարձած: Սա է թշնամությունը: Էլեկտրացանցը, երկաթգիծը, օդակայանը, հանքերը պետք է պետության ձեռքին մնար: Սիլաչիի գինետնից էն օրը մի գեներալ դուրս եկավ, հարբած, հայհոյում էր. «Ես դրա մերը..., ես դրան կգյուլլեմ...»: Ո՞վ է նրան գեներալի աստիճանի հասցրել: Ուզում եմ պետկադաստրից իմ բնակարանի սեփականության վկայականը վերցնել, թե՝ հարեւանի հետ ...